Ach, na al deze verhalen te hebben gelezen, kan die van mij er ook wel bij
Verhaal wat mijn moeder zo af en toe nog wel es verteld:
Ik was een jaar of 3 en zat met mijn ma in A'dam in de tram en bij een halte stapte er een meneer in met een nogal "opvallende" neus.
Waarop ik tegen mijn moeder zei (en niet zachtjes ook): "Kijk mama, die meneer lijkt wel een varkje."
En na de slaapwandel verhalen gelezen te hebben schoot deze me ook nog te binnen.
Kleine inleiding, ik ben altijd al een typje geweest dat zich druk maakte om dingen die spannend waren. 3 weken voor mijn verjaardag bijv was ik vroeger altijd ziek (niet slapen, hoofdpijn, kotsen, you name it), tot ik een jaar of 9 was.
Ik was een jaar of 6 en moest afzwemmen voor mijn A-diploma.
Mijn kamer werd geschilderd dus mijn bed was verplaatst naar mams dr slaapkamer.
Mijn ma werd op een gegeven moment wakker omdat ze mij hoorde rommelen midden in de nacht.
Ik stond, aangekleed en wel, bij de deur van de slaapkamer.
Ma: "Wat ga je doen?"
Ik: "Zwemmen".
Ma: "Wanneer?"
Ik: "Nu mama, maar je moet wel opschieten anders kan je niet mee komen kijken naar hoe ik zwem".
Het heeft mij ma ong een half uur gekost voor ze me had overtuigd dat ik morgen pas hoefde te zwemmen
(Was toen al koppig en altijd redelijk overtuigd van mezelf
)
Bimeiden.nl Tip 
